میل جنسی

تفاوت مراحل جنسی در زن و مرد

نمودار کلاسیک واکنش جنسی انسان را به یاد بیاورید؛ همان که مسترز و جانسون نیم قرن قبل توصیف کرده بودند و می گفت پاسخ جنسی انسان شامل چهار مرحله است: برانگیختگی، کفه، ارگاسم و فروکش. بعدها خانم کاپلان یک مرحله اول هم به آن اضافه کرد: میل جنسی.

در هرکدام از این مراحل، نکته ای درباره تفاوت زنان و مردان هست که ار یافته های نسبتا جدید محسوب می شود، یعنی تا همین چند دهه قبل، متوجهش نبودیم یا جور دیگری درباره آن فکر می کردیم. شاید شما هم هنوز همان باورهای قبلی را در ذهن داشته باشید.

قبل از توضیح تفاوت ها، نکته ای را که این جور وقتها همیشه باید به خاطر داشت تکرار می کنم: وقتی از تفاوت زنان و مردان صحبت می کنیم، از رفتار همه زنان یا مردان صحبت نمی کنیم. درون هر مردی یک زن هم هست و درون هر زنی هم یک مرد هست. ما از رفتار تیپیک زنانه و مردانه صحبت می کنیم درحالی که ممکن است یک زن در حوزه ای از رفتارهایش، کاملا مردانه عمل کند، یا برعکس.

اول: میل جنسی

مطالعات نشان داده کاهش میل جنسی آن قدر که در مردان ممکن است باعث اضطراب شود، در زنان نمی شود. درواقع به صورت تیپیک خانم ها علیرغم وجود تغییرات منفی در میل جنسی یا اختلال در برانگیختگی، دچار تنش نمی شوند و اگر تنش داشته باشند، نه به خاطر خود این اتفاق که به خاطر عامل ایجادکننده آن است. اما مردان به صورت تیپیک، از اختلال نعوظ یا کاهش میل جنسی شان بسیار آزار می بینند. این تفاوت زنان و مردان، ریشه در بیولوژی ما دارد. در همه پستانداران، جنس ماده، رفتارهای جنسی جنس ماده منفعلانه تر است و رفتارهای جنسی جنس نر، فعالانه تر. این را در تفاوت بعدی مردان و زنان هم می بینید.

دوم: برانگیختگی جنسی

یک پدیده شگفت انگیز در خانم ها این است: آنها می توانند علایم جسمی برانگیختگی یعنی افزایش ترشحات جنسی و پرخونی اندام های جنسی را نشان دهند، بی اینکه واقعا برانگیخته شده باشند. در مردان چنین قابلیتی وجود ندارد. مردان نمی توانند بدون برانگیختگی جنسی نعوظ داشته باشند. اما در زنان، حتی قربانیان تجاوزهای جنسی گزارش می کنند که در اوج احساسات منفی، ترشحات جنسی در آنها افزایش پیدا کرده بود. به نظر می رسد این قابلیت در زنان ایجاد شده که بتوانند پذیرای مرد باشند، بی اینکه به صورت اولیه تمایلی داشته باشند.

نکته جالب دیگر این است که در زنان، برانگیختگی جنسی می تواند مقدم بر میل جنسی باشد. یعنی یک زن می تواند بدون میل جنسی اولیه وارد ماجرای سکس شود و تا آخر هم برود و ارگاسم را هم تجربه کند. (دقت کنید که می گویم: می تواند، نه اینکه حتما این اتفاق بیفتد.) اما یک مرد، به صورت تیپیک، بدون میل جنسی اولیه نمی تواند برانگیخته شود و حتی اگر هم به سختی این اتفاق بیفتد، به انزال رسیدن برایش غیر ممکن خواهد بود.

سوم: کفه و ارگاسم

متوسط زمانی که تحریک جنسی باید ادامه پیدا کند تا یک زن به ارگاسم برسد، چیزی حدود 10 برابر این زمان برای مردان است. به طور میانگین، یک مرد از زمانی که تحریک مستقیم آلت شروع می شود تا زمانی که به انزال برسد، حدود یک تا دو دقیقه زمان لازم دارد اما این زمان برای یک زن، حدود 15 تا 20 دقیقه است.

چهارم: فروکش

مردان بعد از تجربه ارگاسم، تا مدتی (از چند دقیقه تا چند ساعت) وارد مرحله به اصطلاح «ناگدازی» می شوند. یعنی دوباره نمی توانند برانگیخته شوند و رابطه را از سر بگیرند. زنان اما این قابلیت را دارند که با ادامه تحریک، بتوانند برانگیخته بمانند و حتی ارگاسم های متعدد را تجربه کنند.

 

شما  می توانید با مراجعه به سایت کالاسیکس و قسمت مطالب از نوشته های مفید دیگر نیز استفاده کنید.

مطلب از دکتر شکیب

برگرفته شده از سایت تنظیم خانواده 

درمان بی میلی جنسی

درمان بی میلی جنسی

 

بی میلی جنسی، مشکلی است که بسیاری از افراد را گرفتار خود کرده است. خوشبختانه تحقیقات و بررسی‌های انجام شده، روش‌های مناسبی را برای درمان این مشکل پیشنهاد داده است.

در این مقاله به چند مورد از روش های درمان بی میلی جنسی اشاره شده است.

میل جنسی و مدیتیشن و تمرکز حواس

در تحقیقی که روی 117 زن در دانشگاه بریتیش کلمبیا، با برگزاری 4 جلسه 90 دقیقه ای مدیتیشن، که کمک می کرد فرد کاملا به احساسات و بدن خود توجه کند، انجام شد، میل جنسی در آنها در حد بسیار زیادی بهبود یافت.

در واقع علایم افسردگی و اضطراب در آنها بسیار کم و حتی در برخی از زن ها، کاملا از بین رفت.

از میان برداشتن اضطراب در مردها هم، میل جنسی در آنها را افزایش می دهد.
میل جنسی و دی هیدرواپی آندروسترون (DHEA)

وجود این انتقال دهنده عصبی برای تولید تستوسترون، هورمون افزایش میل جنسی، لازم است.

بررسی ها نشان داده است که این مکمل می تواند در زن ها مفید باشد. اما در مردها چندان موثر نبوده است.
میل جنسی و طب سوزنی

در تحقیقاتی که در یکی از مجلات پزشکی آمریکا چاپ شده است، نشان می دهد که میل جنسی در افراد، به ویژه کسانی که دچار افسردگی بودند، پس از دریافت درمان های طب سوزنی به مدت 12 هفته مداوم، افزایش داشته است.

طب سوزنی توانست ناتوانی جنسی 50 تا 90 درصد از بیماران را بهبود بخشد.
میل جنسی و تستوسترون

تستوسترون درمانی، بحث برانگیزترین روش درمانی است که البته برای درمان بی میلی جنسی در زن ها تایید نشده است.

اما پزشکان بسیاری هستند که بر مبنای تحقیقاتی که این درمان را خطرناک نمی داند، به درمان به وسیله هورمون تستوسترون می پردازند.

البته برخی دیگر از تحقیقات حاکی از آن است که این درمان، خطر ابتلا به سرطان سینه و مشکلات قلبی را افزایش می دهد.

از عوارض دیگر این درمان، افزایش موهای خشن و آکنه است.
میل جنسی و یوگا

در تحقیقی که نتایج آن در مجله پزشکی مسائل جنسی چاپ شد، مشخص شده است که 12 هفته ورزش یوگا می تواند رضایت و میل جنسی در افراد به ویژه زنان را افزایش دهد و در عین حال از درد در زن ها هنگام رابطه جنسی بکاهد.
میل جنسی و بوپروپیون

این داروی ضدافسردگی سطح هورمون های دوپامین و نوراپی نفرین، دو هورمون ضروری برای حفظ میل جنسی، را افزایش می دهند.

تحقیقات در این خصوص در ایران که روی 232 زن انجام شد، نشان داد که داروی ضدافسردگی بوپروپیون، پس از 12 هفته می تواند میل جنسی در 72 درصد از زنان را افزایش دهد.

البته استفاده از داروها باید کاملا زیر نظر پزشک معالج انجام شود.

میل جنسی و رژیم غذایی مدیترانه ای

رژیم غذایی مدیترانه ای برای سلامت کلی بدن هرکسی بسیار مفید است.

پیروی هرچه بیشتر از این نوع رژیم غذایی، به طور کلی از ناتوانی جنسی در افراد پیشگیری می کند و هم اینکه می تواند به درمان افراد مبتلا بپردازد.

افراد، به ویژه مردها، باید مراقب چربی های دور شکم باشند.

این چربی ها در کارکرد هورمون های جنسی مردانه اختلال تولید می کند.
میل جنسی و ترک سیگار و الکل

تحقیقات نشان داده است که سیگار و همچنین الکل فرد را به ناتوانی جنسی مبتلا می کند.

الکل با ضعیف کردن عروق خونی و اعصاب درگیر در نعوظ فرد را گرفتار ناتوانی جنسی می کند و نیکوتین سیگار در عروق رسوب کرده و ایجاد مشکل می کند.

شما  می توانید با مراجعه به سایت کالاسیکس و قسمت مطالب از نوشته های مفید دیگر نیز استفاده کنید.

منبع: زندگی آنلاین

نقش دیابت بر میل جنسی

نقش دیابت بر میل جنسی

 

بسیاری از شریک‌های جنسی افراد دیابتی از رابطه‌شان ناراضی هستند

 

امروزه به دلیل تغییر شرایط زندگی، افراد بیش از گذشته درگیر بیماری‌های مختلف هستند بیماری‌هایی که در گذشته شیوع بالایی نداشته است. یکی از این بیماری‌ها دیابت است که می‌توان آن را یک بیماری مزمن دانست. این بیماری روی روابط جنسی افراد نیز تاثیر خواهد گذاشت تا جایی که بسیاری از شریک‌های جنسی افراد دیابتی از رابطه‌شان ناراضی هستند.

دکتر محمدی کنگرانی، روانپزشک درباره این که افراد دیابتی چطور می‌توانند مشکلات جنسی خود را به حداقل برسانند، می‌گوید: رابطه جنسی معمولا به دو بخش تقسیم می‌شود یکی میل جنسی و دیگری عملکرد جنسی است. میل جنسی به عملکرد مغز و رابطه عاطفی زوج‌ها بر می‌گردد و عملکرد جنسی علاوه بر رابطه احساسی و عملکرد مغز تحت تاثیر عضو‌های بدن و اندام‌های جنسی نیز هست. کسی که از دیابت رنج می‌برد نمی‌تواند عملکرد جنسی خوب و مناسبی داشته باشد.

وی می‌افزاید: البته داروهایی که افراد برای دیابت استفاده می‌کنند نیز عوارضی در پی دارد، بخصوص این که مجبورند این داروها را به مدت طولانی مصرف کنند.

آقایان بیشتر آسیب می‌بینند

معمولا اختلال روابط زناشویی هر دو جنس را درگیر می‌کند، اما شکایت آقایان در این زمینه بیشتر است و آنها نمی‌توانند به شکل مطلوبی شریک جنسی خود را ارضا کنند.

دکتر محمدی با بیان این مطلب تاکید می‌کند: این مساله معمولا باعث اختلال در عملکرد جنسی آقایان می‌شود و نعوظ‌شان دچار مشکل می‌شود یا دیر به ارگاسم می‌رسند. همچنین مردان دیابتی 10 تا 15 سال زودتر از سایر مردان به ناتوانی جنسی دچار می‌شوند.

مردان مبتلا به دیابت، علاوه بر احتمال ابتلا به ناتوانی جنسی، ممکن است به اختلال‌های جنسی دیگری از قبیل بیماری پیرونی، زودانزالی، دیرانزالی، برگشت انزال به عقب و بی‌میلی جنسی نیز مبتلا شوند. بخشی از این عوارض به پیشرفت بیماری دیابت و بخشی دیگر نیز به عوارض داروهایی مربوط است که بیمار برای کنترل عوارض دیابت مصرف می‌کند.

این روانپزشک می‌افزاید: مردان مبتلا به دیابت به علل مختلفی به ناتوانی جنسی دچار می‌شوند. درگیری اعصاب محیطی، تنگی عروق و بویژه اختلال عملکردی پوشش داخلی رگ‌ها موسوم به اندوتلیوم که نقش عمده‌ای در نعوظ اندام تناسلی مرد ایفا می‌کند، پرفشاری خون و نارسایی مزمن کلیه‌ها ناشی از دیابت همگی به بروز و تشدید اختلالات جنسی در مردان می‌انجامد.

 

دیابت بر سلامت جنسی زنان چه تأثیری می‌گذارد؟

 

به گفته دکتر محمدی، دیابت سبب بروز عوارضی بر اعصاب می‌شود. دیابت با تخریب اعصاب اندام تناسلی سبب می‌شود فرد بسختی به ارگاسم (اوج لذت جنسی) برسد. همچنین سبب خشکی واژن و مقاربت دردناک می‌شود. آسیب در حین مقاربت و ترس از افت قندخون نیز سبب کاهش اعتماد به نفس زنان مبتلا به دیابت می‌شود. چنانچه از پمپ انسولین استفاده می‌کنند نگرانی از محل قرار گرفتن پمپ در هنگام مقاربت یکی دیگر از عوامل بازدارنده محسوب می‌شود.

وی توضیح می‌دهد اولین استراتژی برای بهبود ارتباط جنسی، کنترل قندخون است؛ اما حتی زنانی که قند خونشان را بخوبی کنترل می‌کنند باز هم با چالش‌هایی در رابطه با مسائل جنسی روبه‌رو هستند.

 

خشکی واژن دیابتی‌ها، مشکلی قابل رفع

 

بیشترین مشکلی که زنان دیابتی در ارتباط جنسی با همسر خود از آن رنج می‌برند، خشکی واژن است. در واقع مشکلات احساسی نظیر افسردگی و تخریب اعصابی که مسئول نرمی و روانی واژن هستند، سبب بروز این مشکل می‌شود.

به گفته دکتر محمدی، خشکی واژن یک سیکل دردناک است. چنانچه خانمی هنگام مقاربت به علت خشکی واژن درد داشته باشد، در مقاربت بعدی نیز انتظار درد را دارد و به دلیل ترس از درد خود را منقبض می‌کند که خود سبب ایجاد خشکی و درد بیشتر می‌شود.

وی می‌افزاید: خشکی واژن در زنان دیابتی علاوه بر تخریب اعصاب می‌تواند به دلیل عفونت قارچی نیز باشد که این موضوع به دلیل کنترل ضعیف قند خون بخصوص در زنان مبتلا به دیابت نوع 1 بروز می‌کند.

در زنان مسن‌تر یائسگی و نوسانات هورمونی نیز نقش مهمی در ایجاد این حالت دارد. چنانچه نشانه‌های عفونت قارچی نظیر، خارش واژن، سوزش یا درد هنگام مقاربت یا هنگام ادرار وجود داشت باید از داروهای ضدقارچ برای کاهش این علائم کمک بگیرید.

درمان قطعی اختلالات جنسی دیابتی‌ها ممکن است؟

بهتر است افرادی که دیابت دارند با کنترل قندشان این مشکل را برطرف کنند و در این شرایط، قطعا بهترین راهکار، پیشگیری است.

البته طیف گسترده و متنوعی از درمان‌های دارویی خوراکی، تزریقی و حتی وسایل کمکی وجود دارد که بیماران با مراجعه بموقع به درمانگران اختلالات جنسی می‌توانند با تجویز آنها از این درمان‌ها و نیز مشاوره‌ها و تمریناتی که برای بهبود سلامت جنسی وجود دارد بهره‌مند شوند.

 

افسردگی، موثر در کاهش میل جنسی

 

معمولا کنترل ضعیف قند خون، سبب کاهش میل جنسی می‌شود. همچنین افسردگی که میان زنان از مردان بیشتر است علت دیگر کاهش میل جنسی است. برخی اوقات داروهای ضد افسردگی نیز می‌توانند سبب سرکوب میل جنسی شوند.

اگر احساس افسردگی یا اضطراب شما بیش از دو هفته به طول انجامید با پزشک خود مشورت کنید. مشاوره، دارو یا کاهش استرس می‌تواند به فرد کمک کند. چنانچه فرد از داروهای ضد افسردگی استفاده می‌کند و تصور می‌کند این داروها سبب کاهش تمایل او به ارتباط جنسی شده، باید با پزشک خود در مورد تغییر دارو و استفاده از داروی دیگری که عوارض جانبی کمتری روی تمایلات جنسی داشته باشد، مشورت کند.

شما  می توانید با مراجعه به سایت کالاسیکس و قسمت وبلاگ از مطالب مفید دیگر نیز استفاده کنید.

 

شما  می توانید با مراجعه به سایت کالاسیکس و قسمت مطالب از نوشته های مفید دیگر نیز استفاده کنید.

 

منبع: روزنامه جام جم